زانو درد یکی از آن مشکلاتی است که می‌تواند ساده شروع شود و خیلی زود روی کیفیت زندگی اثر بگذارد؛ از پیاده‌روی‌های روزمره گرفته تا بالا رفتن از پله، ایستادن طولانی یا حتی یک مسیر کوتاه در شهر. خیلی‌ها در چنین شرایطی اولین راه‌حل را در «عوض کردن کفش» می‌بینند و این تصمیم معمولاً منطقی است؛ چون کفش نامناسب می‌تواند ضربه و فشار وارد بر زانو را بیشتر کند و کفش مناسب، در بسیاری از افراد باعث کاهش درد و خستگی می‌شود.

با این حال، یک نکته مهم را باید از همین ابتدا روشن کرد: همه کتونی‌ها برای استفاده طولانی و کنترل ضربه ساخته نشده‌اند. بعضی مدل‌ها بیشتر ظاهر محورند، بعضی برای استفاده سبک روزمره طراحی شده‌اند و بعضی دیگر مشخصاً برای جذب ضربه و تکرار قدم‌ها ساخته می‌شوند. به همین دلیل، اگر هدف شما پیاده‌روی زیاد یا استفاده طولانی‌مدت با فشار کمتر روی مفاصل است، معمولاً منطقی‌تر است از همان ابتدا سراغ مدل‌هایی بروید که در دسته کتونی رانینگ قرار می‌گیرند؛ چون فلسفه طراحی‌شان دقیقاً مدیریت ضربه و پایداری قدم است.

اما نکته مهم اینجاست:

«کتونی برای زانو درد» یک مدل مشخص و واحد نیست که برای همه جواب بدهد. علت زانو درد افراد متفاوت است و کفشی که برای یک نفر عالی عمل می‌کند، ممکن است برای نفر دیگر نتیجه‌ی خوبی نداشته باشد.

در این مقاله از وایو استور قرار است دقیق و کاربردی بررسی کنیم اگر زانو درد دارید، هنگام خرید کتونی باید دنبال چه ویژگی‌هایی باشید، چه اشتباه‌هایی را تکرار نکنید و چطور انتخابی انجام دهید که واقعاً به کاهش فشار روی زانو کمک کند.

زانو مفصل میانی بدن است و نقش آن فقط خم و راست شدن نیست. هنگام راه رفتن یا دویدن، زانو بخشی از ضربه‌ی وارد شده از زمین را جذب می‌کند و همزمان باید وزن بدن را کنترل کند.

وقتی کفش مناسب نباشد، معمولاً این اتفاق‌ها رخ می‌دهد:

به همین دلیل، کفش مناسب می‌تواند نقش مهمی در کاهش فشار روی زانو داشته باشد؛ به‌خصوص اگر زانو درد شما با پیاده‌روی یا ایستادن تشدید می‌شود.

یکی از مهم‌ترین اشتباه‌ها این است که فرد صرفاً به دنبال «کفش طبی» می‌گردد، بدون اینکه مشخص کند کفش را دقیقاً برای چه کاری می‌خواهد.

قبل از انتخاب، این سؤال‌ها را از خودتان بپرسید:

پاسخ این سؤال‌ها تعیین می‌کند شما باید سراغ کفش نرم‌تر و ضربه‌گیرتر بروید یا کفش پایدارتر.

کوشنینگ یعنی لایه‌های میانی کفش بتوانند ضربه را جذب کنند و فشار را پخش کنند. این ویژگی در کاهش فشار وارد بر زانو مهم است.

اما توجه کنید که «خیلی نرم بودن» همیشه بهترین حالت نیست. کفشی که بیش از حد نرم باشد، ممکن است باعث بی‌ثباتی شود و همین بی‌ثباتی، زانو را در طول مسیر خسته‌تر کند.

پس هدف این است:

کوشنینگ متعادل؛ نه خشک و ضربه‌گیر ضعیف، نه خیلی نرم و بی‌ثبات.

در بسیاری از افراد، زانو درد به دلیل تغییر مسیر حرکت پا در هر قدم تشدید می‌شود؛ مخصوصاً اگر پا هنگام راه رفتن بیش از حد به داخل بچرخد (پرونیشن زیاد) یا به بیرون متمایل شود.

کفشی که برای زانو درد مناسب است باید بتواند حرکت اضافه پا را تا حدی کنترل کند و قدم را پایدارتر کند.

این ویژگی معمولاً در کتونی‌هایی دیده می‌شود که:

خیلی‌ها تصور می‌کنند کفش هرچه سفت‌تر باشد، برای زانو بهتر است؛ اما سفتی زیاد باعث انتقال ضربه می‌شود. از طرف دیگر، کفش خیلی نرم هم می‌تواند باعث ناپایداری شود.

به همین دلیل، انتخاب مناسب معمولاً کفشی است که:

دراپ (اختلاف ارتفاع پاشنه و پنجه) روی تجربه فشار زانو اثر می‌گذارد؛ مخصوصاً در پیاده‌روی طولانی و دویدن.

به طور کلی:

اگر زانو درد دارید و دنبال کفش برای استفاده روزمره هستید، معمولاً مدل‌هایی با دراپ متعادل انتخاب امن‌تری هستند.

گاهی زانو درد یا تشدید آن از یک مشکل ساده شروع می‌شود: کفش درست فیت نشده و شما ناخودآگاه فرم راه رفتن را تغییر می‌دهید.

کفش مناسب باید:

در اغلب موارد، کفش‌هایی که برای زانو درد مناسب‌ترند دو ویژگی مشترک دارند:

کوشنینگ استاندارد برای کاهش ضربه و ساختار پایدار برای کنترل حرکت پا.

به همین دلیل، بسیاری از افراد حتی اگر قصد دویدن حرفه‌ای هم نداشته باشند، از کفش‌های رانینگ نتیجه بهتری می‌گیرند؛ چون این کفش‌ها برای تکرار قدم‌ها، جذب ضربه و کنترل فشار طراحی شده‌اند.

در ادامه چند مدل کفش رانینگ را معرفی می‌کنیم که در بررسی‌های تخصصی، عملکرد خوبی برای کاهش فشار روی زانو داشته‌اند و به‌عنوان گزینه‌های قابل اتکا شناخته می‌شوند:

گزینه‌ای مناسب برای پیاده‌روی یا دویدن طولانی. لایه میانی Fresh Foam X کمک می‌کند ضربه بهتر پخش شود و پا در استفاده طولانی‌مدت کمتر خسته شود.

اگر زانو درد شما با «ناپایداری گام» یا چرخش بیش از حد پا به داخل تشدید می‌شود، کفش‌های پایدارتر معمولاً انتخاب بهتری هستند. این مدل با ساختار Stability می‌تواند کنترل بیشتری در هر قدم ایجاد کند.

مدلی متعادل برای استفاده روزمره و مسیرهای طولانی با شدت متوسط؛ نه بیش از حد نرم و نه خشک. برای بسیاری از افراد زانو درد، همین تعادل مزیت اصلی است.

برای دویدن‌های کوتاه‌تر (مثل 5 تا 10 کیلومتر) و تمرین‌های سرعتی گزینه قابل بررسی است؛ سبک‌تر است و در مسیرهای کوتاه می‌تواند تجربه روان‌تری بدهد.

به دلیل تکنولوژی موجی در ساختار میانی، توزیع نیرو را بهتر انجام می‌دهد و ضربه‌های تکراری را کنترل می‌کند؛ برای کسانی که در مسیرهای طولانی‌تر زانو سریع خسته می‌شود، اهمیت دارد.

اگر دنبال حس طبیعی‌تر در گام هستید، Zero Drop می‌تواند گزینه متفاوتی باشد. این مدل اختلاف ارتفاع نزدیک به صفر دارد و می‌تواند الگوی قدم را طبیعی‌تر کند؛ البته بهتر است برای عادت کردن به Zero Drop عجله نکنید.

اگر مسیرهای شما گاهی خاکی یا ناهموار است، مدل‌های تریل با پایداری بیشتر می‌توانند امن‌تر باشند. این مدل با زیره مقاوم‌تر و کوشنینگ مناسب کمک می‌کند در زمین ناهموار، کنترل بهتر و فشار ضربه کمتر باشد.

اگر زانو درد دارید، بهتر است نسبت به این مدل‌ها حساس‌تر باشید:

نکته مهم این است که بعضی از این مدل‌ها برای افراد بدون درد یا با فرم پای خاص ممکن است مشکلی ایجاد نکنند، اما اگر شما زانو درد دارید، ریسک تشدید درد بالاتر می‌رود.

واژه‌هایی مثل طبی، راحت، نرم، حرفه‌ای، بدون توضیح دقیق، معیار انتخاب نیستند. باید ویژگی‌های واقعی کفش را بررسی کنید.

سایزبندی بین برندها و حتی بین مدل‌های یک برند متفاوت است. فیت کفش از روی تجربه قبلی قابل حدس نیست.

اگر امکانش هست، کفش را در حالت ایستاده و راه رفتن واقعی تست کنید. بسیاری از مشکلات بعد از 30 دقیقه خودش را نشان می‌دهد، نه در 30 ثانیه.

اگر دنبال یک جمع‌بندی کاربردی هستید، این موارد معمولاً بیشترین اثر را دارند:

اگر این نشانه‌ها را دارید، بهتر است موضوع را جدی‌تر بررسی کنید:

در این موارد، کفش مناسب کمک می‌کند، اما ممکن است کافی نباشد و نیاز به بررسی تخصصی وجود داشته باشد.

اگر زانو درد دارید، بهترین انتخاب معمولاً کفشی است که ضربه را به خوبی جذب کند، پا را در مسیر درست نگه دارد و باعث تغییر الگوی راه رفتن نشود. به جای انتخاب احساسی یا صرفاً بر اساس ظاهر، بهتر است کفش را بر اساس نوع استفاده، فرم پا و میزان فعالیت انتخاب کنید.

در وایو استور تلاش می‌کنیم انتخاب شما فقط زیبا نباشد؛ بلکه واقعاً به استفاده روزمره شما کمک کند. اگر بین چند مدل مردد هستید، کافی است مشخص کنید بیشتر برای پیاده‌روی می‌خواهید یا فعالیت سنگین‌تر؛ همین یک تصمیم، مسیر انتخاب را دقیق‌تر می‌کند.

اگر دوست داشته باشید، می‌توانم برای همین مقاله یک بخش مکمل هم آماده کنم با عنوان:

«کتونی مناسب زانو درد برای پیاده‌روی طولانی؛ چه ویژگی‌هایی مهم‌تر است؟»

اگر می‌خواهی، همین حالا 2 مدل متن لینک‌دهی هم بهت می‌دهم (انکرتکست‌های طبیعی) تا دقیقاً در پاراگراف اول جاگذاری کنی و به صفحه کتونی رانینگ لینک بدهی.

اگر تا حالا کتونی‌ای خریده باشید که در نگاه اول راحت به نظر می‌رسیده اما بعد از چند ساعت راه رفتن، پشت پا را زخم کرده یا کنار انگشت‌ها تاول زده، احتمالاً اولین چیزی که به ذهن‌تان رسیده این بوده که «کفش مشکل دارد». اما واقعیت این است که پا زدن کتونی همیشه به معنی بی‌کیفیت بودن کفش نیست؛ خیلی وقت‌ها مسئله از انتخاب نامناسب برای نوع استفاده شروع می‌شود. مثلاً کفشی که برای استفاده روزمره طراحی شده، ممکن است برای پیاده‌روی طولانی یا دویدن فیت مناسبی نداشته باشد و همین اختلاف کوچک، به سایش و زخم ختم شود. اگر هدف شما استفاده طولانی‌مدت و فشار کمتر روی پا است، بهتر است قبل از هر چیز مدل‌هایی را بررسی کنید که مخصوص دویدن طراحی شده‌اند؛ مثل مدل‌هایی که در دسته‌بندی کفش رانینگ قرار می‌گیرند.

خبر خوب این است که «پا زدن کتونی» معمولاً یک مشکل اتفاقی و بی‌دلیل نیست. اغلب، پشت آن یک علت مشخص وجود دارد؛ از انتخاب سایز اشتباه گرفته تا فرم پا، جنس رویه، مدل پاشنه، نوع جوراب و حتی روش بستن بند.

در این مقاله از وایو استور قرار است دقیق و مرحله‌به‌مرحله بررسی کنیم چرا کتونی پا را می‌زند، چه نشانه‌هایی می‌گوید مشکل از کجاست و مهم‌تر از همه، چطور می‌شود جلوی آن را گرفت؛ بدون راه‌حل‌های غیرواقعی یا توصیه‌های کلیشه‌ای.

وقتی می‌گوییم «کتونی پا را می‌زند»، معمولاً منظور یکی از این حالت‌هاست:

در تمام این حالت‌ها، یک موضوع مشترک وجود دارد:

کفش در یک نقطه از پا فشار یا اصطکاک غیرطبیعی ایجاد می‌کند و پوست فرصت سازگاری پیدا نمی‌کند.

خیلی از افراد تصور می‌کنند اگر کفش کمی تنگ باشد، «جا باز می‌کند». اما در کتونی‌های مدرن، مخصوصاً مدل‌های اسپرت و رانینگ، این نگاه همیشه درست نیست.

نشانه‌ی ساده برای تشخیص سایز درست:

در حالت ایستاده، جلوی انگشت شست باید حدوداً به اندازه یک بند انگشت فضای آزاد داشته باشد. اگر این فضا خیلی کم یا خیلی زیاد باشد، احتمال پا زدن بالا می‌رود.

دو نفر ممکن است یک سایز یکسان داشته باشند، اما تجربه‌شان از یک کتونی کاملاً متفاوت باشد. دلیلش این است که پا فقط «طول» ندارد؛ عرض، قوس، حجم روی پا و شکل پنجه هم مهم است.

این موارد معمولاً باعث پا زدن می‌شوند:

اگر شما همیشه در یک نقطه ثابت (مثلاً کنار شست یا پشت پاشنه) زخم می‌شوید، احتمالاً مشکل از «قالب کفش» است نه از کیفیت.

همه کتونی‌ها از نظر رویه یکسان نیستند. بعضی مدل‌ها رویه نرم و انعطاف‌پذیر دارند و بعضی دیگر در بخش‌هایی مثل دور پاشنه یا لبه‌های داخلی، سفت‌تر هستند.

اگر کتونی شما در این قسمت‌ها پا را می‌زند، معمولاً مشکل از همین بخش‌هاست:

این نوع پا زدن معمولاً در روزهای اول شدیدتر است و اگر کفش مناسب باشد، با استفاده صحیح کمتر می‌شود. اما اگر بعد از چند بار پوشیدن همچنان زخم ایجاد می‌کند، احتمالاً طراحی برای پای شما مناسب نیست.

واقعیت این است که بعضی کتونی‌ها، حتی اگر سایز درست باشند، در روزهای اول نیاز به یک دوره کوتاه سازگاری دارند. این موضوع به‌خصوص در مدل‌هایی که پاشنه ساختار محکم‌تری دارند یا رویه ترکیبی دارند (پارچه + چرم مصنوعی) بیشتر دیده می‌شود.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

«نو بودن کفش» فقط تا حدی قابل قبول است. کفشی که از همان بار اول زخم عمیق ایجاد کند یا بعد از چند بار پوشیدن هم بهتر نشود، معمولاً مشکل اصلی‌تری دارد.

خیلی وقت‌ها مشکل از خود کفش نیست، از جوراب است.

جوراب نامناسب یعنی:

در کتونی‌های رانینگ یا پیاده‌روی طولانی، جوراب مناسب می‌تواند تفاوت بین یک تجربه راحت و یک تاول دردناک باشد.

بعضی افراد بند را خیلی سفت می‌بندند تا پا در کفش حرکت نکند، اما نتیجه‌اش فشار روی روی پا و درد می‌شود. بعضی دیگر هم بند را شل می‌بندند و باعث می‌شوند پاشنه در کفش بالا و پایین شود و پشت پا زخم شود.

یک نشانه ساده:

برای اینکه سریع‌تر مشکل را پیدا کنید، این راهنمای کوتاه کمک می‌کند:

احتمالاً یکی از این‌هاست:

معمولاً یعنی:

اغلب به این دلیل:

معمولاً:

اگر کفش تازه خریده‌اید، بهتر است از همان روز اول با آن پیاده‌روی طولانی نروید. ابتدا در خانه یا مسیرهای کوتاه امتحان کنید تا پا و کفش به هم عادت کنند.

برای کتونی‌های اسپرت و رانینگ، جوراب‌های باکیفیت و ضدتعریق که کمی ضخامت دارند، معمولاً جلوی تاول را می‌گیرند.

اگر دقیقاً می‌دانید مشکل در پشت پاشنه است، استفاده از پدهای مخصوص می‌تواند اصطکاک را کاهش دهد. البته این راه‌حل زمانی منطقی است که سایز کفش درست باشد.

اگر پاشنه در کفش حرکت می‌کند، باید فیت را بهتر کنید. بعضی روش‌های بستن بند (مثل قفل پاشنه) کمک می‌کند پا ثابت‌تر بماند و اصطکاک کمتر شود.

این مهم‌ترین تصمیم است. بعضی کتونی‌ها با فرم پای شما سازگار نیستند و هرچقدر هم تلاش کنید، همچنان پا را می‌زنند. در این حالت، تغییر مدل انتخاب حرفه‌ای‌تری است تا تحمل درد.

اگر این موارد را تجربه می‌کنید، بهتر است کفش را ادامه ندهید یا سریع‌تر بررسی کنید:

این‌ها معمولاً نشانه انتخاب سایز یا قالب اشتباه هستند و با «جا باز کردن» حل نمی‌شوند.

پا زدن کتونی معمولاً به یکی از این دلایل برمی‌گردد: سایز اشتباه، قالب نامناسب برای فرم پا، رویه و پاشنه سفت، جوراب نامناسب یا فیت غلط با بند.

اگر شما موقع خرید به همین چند نکته توجه کنید، احتمال اینکه بعد از خرید با تاول و زخم روبه‌رو شوید، به شکل قابل توجهی کمتر می‌شود.

در وایو استور هدف این است که انتخاب شما فقط «زیبا» نباشد؛ بلکه از نظر راحتی و استفاده واقعی هم دقیق باشد. اگر بین دو سایز یا دو مدل مردد هستید، بهترین کار این است که قبل از خرید، نوع استفاده‌تان را مشخص کنید: روزمره، پیاده‌روی طولانی یا رانینگ. همین یک تصمیم، انتخاب شما را چند مرحله حرفه‌ای‌تر می‌کند.

راهنمای صفر تا صد انتخاب کفش دویدن اورجینال

انتخاب کفش رانینگ مناسب یکی از مهم‌ترین تصمیم‌هایی است که هر دونده — چه تازه‌کار و چه حرفه‌ای — باید پیش از خرید بگیرد. این انتخاب نه‌تنها روی راحتی و تجربه دویدن شما تاثیر دارد، بلکه می‌تواند ریسک آسیب‌دیدگی مفاصل و عضلات را به‌طور محسوسی کم کند. در این راهنما، به‌صورت جامع، علمی و کاربردی همه چیزهایی که باید هنگام خرید کفش رانینگ بدانید را بررسی می‌کنیم: از سایز و دراپ تا انتخاب بهترین کفش برای کاربردهای مختلف.

در هنگام دویدن، پاها با هر گام با زمین برخوردی دارند که چند برابر وزن بدن را تحمیل می‌کند. کفش رانینگ خوب می‌تواند انرژی برخورد را جذب کند، از انتقال ضربه به زانو و مچ جلوگیری کند و فضای لازم برای گام‌های طبیعی پا فراهم کند — کاری که کفش‌های معمولی انجام نمی‌دهند.

اگر کفش مناسب انتخاب نشود، ممکن است فشار روی پا، ساق، زانو و حتی کمر افزایش یابد و خطر آسیب‌های ناشی از ضربه‌های مکرر بیشتر شود.

هر فردی الگوی خاصی در فرود پا (Foot Strike) دارد — اینکه هنگام دویدن اولین برخورد از پاشنه، میانه یا پنجه صورت بگیرد — و نوع قوس کف پا نیز ممکن است صاف، قوس‌دار یا طبیعی باشد. 

🔹 فرود با پاشنه:  معمولاً به کفشی با ضربه‌گیری بیشتر در پاشنه و دراپ بالاتر نیاز دارد.

🔹 فرود میانه یا پنجه: کفش با دراپ کمتر و پاسخ بهتر انرژی پیشنهاد می‌شود. 

🔹 پای صاف یا قوس بالا :بسته به نوع دونده و وزن بدن، ممکن است کفش‌های با پشتیبانی ثباتی (Stability) بهتر باشند.

درک الگوی فرود و شکل کف پای شما اولین گام برای انتخاب علمی کفش مناسب است.

سایز مناسب بیش از آنکه به عدد جعبه کفش بستگی داشته باشد، به فاصله بین نوک پا و جلوی کفش مربوط می‌شود. 

✔ هنگام تست کفش:

این نکته ساده به کاهش خطر تاول و فشار روی انگشتان پا کمک می‌کند.

«دراپ» فاصله ارتفاع بین پاشنه و پنجه کفش است. این معیار یکی از مهم‌ترین پارامترهای طراحی کفش رانینگ است — چون نوع دراپ می‌تواند نحوه فرود پا و فشار وارده به زانو و ساق را تغییر دهد. 

🔹 دراپ بالا (8–12 mm): مناسب دونده‌هایی که با پاشنه فرود می‌آیند و نیاز به جذب ضربه پاشنه دارند.

🔹 دراپ متوسط (4–8 mm): حس طبیعی‌تر و پاسخ سریع‌تر انرژی.

🔹 دراپ پایین (<‍4 mm): برای دویدن با میانه یا پنجه؛ حس نزدیک‌تر به زمین.

به یاد داشته باشید که تغییر زیاد دراپ باید تدریجی باشد تا بدن فرصت سازگاری داشته باشد و احتمال آسیب کم شود. 

ضربه‌گیری یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های کفش رانینگ است. کفش‌های دویدن عموماً از لایه‌های فوم تخصصی در زیره میانی استفاده می‌کنند تا فشار واردشده از زمین را جذب کنند، و این فوم‌ها با ساختارهای متفاوت می‌توانند عملکرد متفاوتی ارائه دهند.

✔ مواردی که باید در نظر بگیرید:

تعادل بین ضربه‌گیری و پاسخ انرژی در دویدن باعث می‌شود که کفش‌های رانینگ عملکرد مناسب‌تری داشته باشند.

وزن کفش یکی دیگر از عواملی است که تاثیر زیادی روی اقتصاد حرکتی دارد — یعنی میزان انرژی‌ای که بدن شما برای دویدن مصرف می‌کند.

✔ اصول کلی:

اما کاهش وزن نباید به‌قیمت کاهش پایداری و ضربه‌گیری باشد. بهترین کفش وزن مناسب و عملکرد متعادل دارد. 

هنگام دویدن، پاها گرم و عرق می‌کنند. یک کفش با رویۀ تنفس‌پذیر کمک می‌کند رطوبت و حرارت پا بهتر خارج شود، که این موضوع بخصوص در دویدن‌های طولانی یا هوای گرم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

✔ نکات مهم:

در انتخاب مناسب‌ترین کفش، نوع کاربرد یکی از کلیدی‌ترین فاکتورهاست. در وایو استور، برای هر نوع استفاده بلاگ تخصصی وجود دارد، مثلاً:

برای دویدن‌های سبک تا متوسط و تمرین‌های معمولی مناسب است، با راحتی و ضربه‌گیری تعادل‌یافته که بدن را در جلسات طولانی خسته نمی‌کند. 

این کفش‌ها باید ضربه‌گیری بالا داشته باشند چون سطح سخت باعث ضربه بیشتر به زانو می‌شود. 

 🔹مقاله بهترین کفش برای دویدن روی آسفالت را در وایو استور بخوانید

برای این کاربرد، جذب شوک مناسب و پشتیبانی از پاشنه و قوس پا اهمیت دارد تا فشارهای تکراری واردشده از تردمیل کاهش یابد. 

🔹برای انتخاب دقیق تر، مقاله بهترین کفش برای دویدن روی تردمیل را در وایو استور بخوانید.

اگر در مناطق بارانی می‌دوید یا مسیرهای مرطوب دارید، کفش‌های با روکش ضدآب و زیره با چسبندگی بالا می‌توانند انتخاب بهتری باشند.

🔹مقاله بهترین کفش رانینگ ضدآب را در وایو استور بخوانید

این مدل‌ها معمولاً وزن کمتری دارند، بازگشت انرژی بهتری ارائه می‌دهند و برای مسابقات مسافت طولانی طراحی شده‌اند — می‌توانید برای آن هم بلاگ تخصصی ببینید. 

🔹مقاله بهترین کفش برای دویدن در ماراتون را در وایو استور بخوانید

در خرید آنلاین، تشخیص اورجینال بودن کفش اهمیت زیادی دارد، چون کفش‌های فیک ممکن است نه‌تنها کیفیت لازم را نداشته باشند، بلکه با ساختار نامناسب، ریسک آسیب را افزایش دهند.

نکات تشخیص کالا اورجینال:

✔ لیبل رسمی برند در جعبه و داخل کفش

✔ شماره سریال مطابقت‌دار با بانک اطلاعات برند

✔ دوخت تمیز و مواد باکیفیت

✔ بررسی رنگ، لوگو و جزئیات با نمونه‌های رسمی برند

این موارد باعث می‌شوند شما کفشی واقعی و با عملکرد واقعی خریداری کنید.

✔ دونده‌های تازه‌کار:

✔ دونده‌های حرفه‌ای:

در هر دو حالت، کفش باید با هدف تمرین و مسابقه شما هماهنگ باشد تا نقش واقعی خود را ایفا کند.

انتخاب کفش رانینگ ایده‌آل یعنی:

✔ درک نوع پای شما

✔ انتخاب سایز دقیق و مناسب

✔ توجه به دراپ و ضربه‌گیری

✔ وزن، تنفس‌پذیری و پشتیبانی متناسب

✔ تطبیق با نوع دویدن و سطح زمین

✔ اطمینان از اوریجینال بودن کفش

اگر این معیارها را در اولویت قرار دهید، می‌توانید با اطمینان بیشتر و عملکرد بهتر در دویدن‌های روزمره یا مسابقه، قدم‌های خود را بردارید.

کفش رانینگ اورجینال فقط یک وسیله ورزشی نیست؛ ابزاری است که مستقیماً روی کیفیت دویدن، راحتی پا و حتی سلامت مفاصل اثر می‌گذارد. وقتی کفشی با تکنولوژی‌های جذب ضربه، تهویه و پشتیبانی طراحی می‌شود، طبیعی است که نگهداری نادرست بتواند این ویژگی‌ها را خیلی زود از بین ببرد. شستن غلط، خشک‌کردن با حرارت یا بی‌توجهی به رطوبت داخلی، از رایج‌ترین دلایلی هستند که باعث می‌شوند کفش زودتر از عمر واقعی‌اش فرسوده شود.

هدف از تمیز کردن کفش رانینگ این نیست که همیشه مثل روز اول نو و براق باشد؛ کافی است آلودگی، عرق و رطوبت به‌گونه‌ای مدیریت شود که عملکرد کفش افت نکند و پا در شرایط بهداشتی باقی بماند. این دقیقاً همان رویکردی است که در راهنماهای عملی فروشگاه‌ها و مراجع تخصصی مثل REI روی آن تأکید شده: مراقبت منظم، ساده و کم‌ریسک.



وقتی گردوخاک و گل روی زیره باقی می‌ماند، اصطکاک کفش با زمین کاهش پیدا می‌کند. این موضوع مخصوصاً برای دوندگانی که روی مسیرهای خاکی یا ترکیبی می‌دوند، اهمیت زیادی دارد. از طرف دیگر، اگر رویه کفش همیشه کثیف باشد، ذرات ریز به بافت پارچه نفوذ می‌کنند و به‌مرور مثل سمباده عمل می‌کنند؛ نتیجه‌اش کاهش دوام و افت خاصیت تنفسی کفش است.

بوی نامطبوع هم معمولاً نشانه‌ی تجمع رطوبت و باکتری است. این مسئله فقط آزاردهنده نیست؛ بلکه می‌تواند به مشکلات پوستی پا هم منجر شود. به همین دلیل تمیزکاری منظم، بخشی از مراقبت از سلامت پا محسوب می‌شود، نه صرفاً یک کار ظاهری.

خیلی‌ها فکر می‌کنند انداختن کفش در ماشین لباسشویی کار را راحت می‌کند، اما واقعیت این است که این کار یکی از سریع‌ترین راه‌ها برای خراب کردن کفش رانینگ است. چرخش، ضربه و دمای بالا می‌توانند:

برندهایی مثل Nike و Adidas به‌وضوح شست‌وشوی دستی را توصیه می‌کنند، چون کنترل بیشتری روی فشار و مواد شوینده دارید.

شست‌وشوی درست از آماده‌سازی شروع می‌شود. اول بندها و کفی‌ها را جدا کنید. این دو بخش بیشترین تماس را با عرق دارند و اگر جداگانه شسته شوند، هم بهتر تمیز می‌شوند و هم بوی کمتری باقی می‌ماند. بندها را می‌توانید با آب سرد و شوینده ملایم بشویید و بگذارید در هوا خشک شوند. کفی‌ها هم بهتر است جداگانه تمیز شوند تا رطوبت به عمق کفش نفوذ نکند.

برای شستن کفش رانینگ، یک لگن آب ولرم و کمی صابون ملایم کافی است. برای رویه کفش از برس نرم یا پارچه استفاده کنید و با حوصله آلودگی‌ها را پاک کنید. لازم نیست فشار زیادی وارد کنید؛ همین که گردوخاک و عرق خشک‌شده جدا شود، کافی است.

زیره کفش معمولاً مقاوم‌تر است. می‌توانید برای آن از برس کمی سفت‌تر استفاده کنید تا گل و لای از شیارها خارج شود. این کار هم به تمیزی کمک می‌کند و هم چسبندگی کفش را تا حدی برمی‌گرداند.

زیره تمیز یعنی تماس بهتر با زمین. اگر کفش‌تان بعد از دویدن در مسیر گِلی رها شود، آلودگی خشک‌شده به‌مرور سخت‌تر جدا می‌شود و حتی می‌تواند باعث لغزش در تمرین‌های بعدی شود. بهتر است اجازه دهید گل کاملاً خشک شود، بعد با برس آن را جدا کنید. اگر خیلی سرسخت بود، کمی آب کمک می‌کند، اما باز هم شست‌وشوی ملایم بهترین گزینه است.

رویه کفش‌های رانینگ معمولاً از مش‌های تنفسی یا مواد سبک ساخته می‌شود. شوینده‌های قوی، سفیدکننده‌ها یا مایع لباسشویی می‌توانند این بافت را خراب کنند و راه عبور هوا را ببندند. اگر کفش شما ضدآب یا دارای لایه‌های خاص است، بهتر است از شوینده‌های مخصوص کفش استفاده کنید تا خاصیت ضدآب و تهویه همزمان حفظ شود.

کفی‌ها بیشترین عرق را جذب می‌کنند و اگر مرتب تمیز نشوند، بوی نامطبوع تقریباً اجتناب‌ناپذیر است. برای شستن آن‌ها می‌توانید از صابون ملایم یا ترکیب ساده‌ای مثل جوش‌شیرین و آب استفاده کنید. بعضی‌ها از محلول آب و سرکه رقیق هم استفاده می‌کنند که در کاهش بو مؤثر است. نکته مهم این است که کفی‌ها کاملاً خشک شوند و بعد داخل کفش قرار بگیرند.

بعد از شستن، کفش را در معرض هوای آزاد و دور از نور مستقیم خورشید بگذارید. حرارت مستقیم، مثل بخاری یا سشوار، می‌تواند فرم کفش را خراب کند. یک روش ساده و مؤثر، قرار دادن روزنامه یا دستمال کاغذی داخل کفش است تا رطوبت را جذب کند. اگر عجله دارید، یک پنکه با جریان هوای ملایم می‌تواند روند خشک‌شدن را سریع‌تر کند.

حتی اگر کفش را نشویید، بهتر است بعد از هر دویدن آن را در فضای باز یا کنار پنجره بگذارید تا رطوبت داخلش خارج شود. نگه داشتن کفش مرطوب در کمد یا کیف ورزشی، یکی از دلایل اصلی بوی بد و کاهش عمر کفش است. محیط خشک و خنک، بهترین محل نگهداری کفش رانینگ است.

استفاده از قالب کفش یا Shoe Tree کمک می‌کند فرم کفش حفظ شود و چین‌وچروک رویه کمتر شود. این ابزار مخصوصاً برای کفش‌هایی با رویه نرم و فوم انعطاف‌پذیر مفید است و در کنار خشک‌کردن طبیعی، باعث می‌شود کفش ظاهر و ساختار بهتری داشته باشد.

اگر در هوای بارانی، برفی یا مسیرهای گِلی می‌دوید، تمیز کردن سریع کفش بعد از تمرین اهمیت زیادی دارد. گل و رطوبت اگر مدت زیادی روی کفش بماند، به مواد آن آسیب می‌زند. در هوای گرم هم تهویه نقش پررنگ‌تری پیدا می‌کند؛ کفش خیس در گرما خیلی زود بو می‌گیرد، پس خشک‌کردن و هواخوری را جدی بگیرید.

اسپری‌های ضدآب و ضدلکه می‌توانند یک لایه محافظ روی رویه کفش ایجاد کنند و از نفوذ آلودگی جلوگیری کنند. این اسپری‌ها اگر درست استفاده شوند، به تهویه کفش آسیب نمی‌زنند. پودرهای ضدبو یا کیسه‌های جذب رطوبت هم گزینه‌های خوبی برای کسانی هستند که تمرینات مداوم دارند.

بندهای فرسوده یا کفی‌های خراب می‌توانند راحتی کفش را به‌طور جدی کاهش دهند. بهتر است هرچند وقت یک‌بار وضعیت آن‌ها را بررسی کنید و در صورت نیاز تعویضشان کنید. برندهایی مثل Puma، New Balance و Hoka در طراحی کفش‌های رانینگ روی نقش این اجزا حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند، پس نگهداری درست آن‌ها اهمیت زیادی دارد.

نگهداری از کفش رانینگ اورجینال کار پیچیده‌ای نیست. شست‌وشوی دستی، خشک‌کردن طبیعی، تهویه منظم و کمی دقت بعد از هر تمرین، می‌تواند عمر کفش را به‌طور محسوسی افزایش دهد. با همین کارهای ساده، هم عملکرد کفش حفظ می‌شود، هم تجربه دویدن لذت‌بخش‌تر و ایمن‌تر خواهد بود.

دویدن در ماراتون، برخلاف بسیاری از رقابت‌های کوتاه‌مدت، صرفاً آزمونی برای قدرت یا سرعت نیست؛ بلکه چالشی چندلایه است که استقامت عضلانی، اقتصاد حرکتی، تاب‌آوری مفاصل و حتی تصمیم‌گیری‌های پیش از مسابقه را به‌طور هم‌زمان محک می‌زند. یکی از تعیین‌کننده‌ترین این تصمیم‌ها، انتخاب بهترین کفش رانینگ مناسب برای ماراتون است. کفشی که در کیلومترهای ابتدایی احساس سبکی و شتاب می‌دهد اما در کیلومترهای پایانی باعث فرسودگی شدید عضلات یا درد مفاصل می‌شود، عملاً عملکرد ورزشکار را تضعیف می‌کند. به همین دلیل، در سال‌های اخیر رویکرد انتخاب کفش رانینگ برای ماراتون به‌شدت علمی‌تر شده و دیگر بر پایه احساس لحظه‌ای یا تبلیغات صرف نیست.

تحلیل‌های انجام‌شده در مقاله تخصصی RunRepeat نشان می‌دهد که کفش‌های موسوم به «سوپرشوز» با فوم‌های پیشرفته و صفحات کربنی، به استاندارد غالب در ماراتون‌های حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای تبدیل شده‌اند. این کفش‌ها با هدف کاهش اتلاف انرژی، افزایش بازگشت انرژی و حفظ سلامت پاها در مسافت 42 کیلومتری طراحی شده‌اند. اما نکته کلیدی اینجاست که بهترین کفش ماراتون، لزوماً گران‌ترین یا محبوب‌ترین مدل بازار نیست؛ بلکه کفشی است که بیشترین هم‌خوانی را با الگوی دویدن، وزن بدن، سابقه آسیب‌دیدگی و هدف زمانی دونده داشته باشد.

در ماراتون، فشار تکرارشونده‌ای که به پا، مچ، زانو و لگن وارد می‌شود، به‌مراتب بیشتر از دویدن‌های تمرینی یا مسابقات کوتاه‌تر است. در چنین شرایطی، کفش باید دو کار متضاد را هم‌زمان انجام دهد: از یک‌سو انرژی ضربه برخورد پا با زمین را جذب کند تا از آسیب جلوگیری شود و از سوی دیگر، بخشی از این انرژی را به حرکت رو به جلو بازگرداند تا راندمان دویدن حفظ شود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده‌اند که کفش‌هایی با ارتفاع زیره کمتر از 30 میلی‌متر، در مسافت‌های طولانی باعث افزایش خستگی عضلات ساق و چهارسر ران می‌شوند، حتی اگر در مسافت‌های کوتاه حس سبکی ایجاد کنند.

به همین دلیل، اغلب کفش‌های ماراتونی استاندارد دارای زیره‌ای با ارتفاع حداقل 30 میلی‌متر هستند، البته در چارچوب محدودیت‌های فدراسیون جهانی دو و میدانی که سقف مجاز را 40 میلی‌متر تعیین کرده است. این ارتفاع بیشتر، امکان استفاده از فوم‌های چندلایه با ویژگی‌های متفاوت را فراهم می‌کند؛ لایه‌ای نرم‌تر برای راحتی اولیه و لایه‌ای سفت‌تر برای پایداری و انتقال نیرو.

یکی از مهم‌ترین یافته‌های گزارش RunRepeat، تأکید بر این نکته است که «نرمی» فوم به‌تنهایی معیار مناسبی برای انتخاب کفش ماراتون نیست. آنچه اهمیت دارد، ترکیب نرمی با بازگشت انرژی و جذب ضربه است. فوم‌های مدرن مانند PEBA یا ترکیبات اختصاصی برندها، قادرند تا بیش از 70 درصد انرژی واردشده را بازگردانند. این ویژگی باعث می‌شود عضلات پا برای حفظ سرعت، انرژی کمتری مصرف کنند.

از منظر پزشکی ورزشی، این موضوع اهمیت زیادی دارد. کاهش مصرف انرژی عضلانی به معنای تأخیر در بروز خستگی عصبی–عضلانی است؛ عاملی که در کیلومترهای پایانی ماراتون اغلب به افت ناگهانی سرعت منجر می‌شود. به‌عبارت دیگر، کفشی با بازگشت انرژی بالا می‌تواند به حفظ ریتم دویدن و کاهش خطر آسیب‌های ناشی از خستگی کمک کند.

صفحات کربنی یکی از جنجالی‌ترین نوآوری‌های کفش‌های ماراتونی هستند. داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که این صفحات با افزایش سختی طولی کفش، انتقال نیرو از پاشنه به پنجه را بهینه می‌کنند و حس «رانده شدن به جلو» ایجاد می‌کنند. در برخی مدل‌ها، سختی کفش تا بیش از 130 درصد نسبت به کفش‌های بدون صفحه افزایش یافته است.

با این حال، استفاده از کفش‌های کربنی برای همه دوندگان توصیه نمی‌شود. این کفش‌ها بیشترین سود را برای دوندگانی دارند که تکنیک دویدن پایدار، سرعت نسبتاً بالا و سابقه تمرینی کافی دارند. برای دوندگان مبتدی یا کسانی که سابقه آسیب زانو یا لگن دارند، سختی بیش از حد کفش ممکن است فشار را به مفاصل بالادستی منتقل کند. متخصصان توصیه می‌کنند پیش از استفاده در مسابقه، حداقل چند جلسه تمرینی طولانی با این کفش‌ها انجام شود تا بدن فرصت سازگاری داشته باشد.

یکی از بخش‌های کمتر دیده‌شده اما بسیار مهم در انتخاب کفش ماراتون، توجه به الگوی فرود پا است. دوندگانی که عمدتاً با پاشنه فرود می‌آیند، به کفشی با اختلاف ارتفاع بیشتر بین پاشنه و پنجه نیاز دارند؛ معمولاً در بازه 8 تا 10 میلی‌متر. این اختلاف ارتفاع، فشار واردشده به تاندون آشیل را کاهش می‌دهد و در کیلومترهای پایانی که خستگی باعث تغییر الگوی دویدن می‌شود، محافظت بیشتری ایجاد می‌کند.

در مقابل، دوندگانی که با پنجه یا میانه پا فرود می‌آیند، معمولاً با اختلاف ارتفاع کمتر احساس طبیعی‌تری دارند. با این حال، تغییر ناگهانی این پارامتر می‌تواند خطر آسیب را افزایش دهد. بنابراین، هرگونه تغییر در اختلاف ارتفاع کفش باید تدریجی و همراه با تطبیق تمرینی باشد.

پیشنهاد برای مطالعه: ارتفاع ایده‌آل کفش رانینگ

وزن کفش، عامل دیگری است که تأثیر مستقیم بر اقتصاد حرکتی دارد. بر اساس داده‌های منتشرشده، کفش‌های ماراتونی ایده‌آل معمولاً وزنی کمتر از 270 گرم دارند. هرچند تفاوت چند ده گرمی ممکن است در نگاه اول ناچیز به نظر برسد، اما در مسافت 42 کیلومتری و با هزاران گام تکرارشونده، همین تفاوت می‌تواند به مصرف انرژی بیشتر یا کمتر منجر شود.

نکته مهم این است که کاهش وزن نباید به قیمت کاهش پایداری یا دوام تمام شود. برخی کفش‌های بسیار سبک، در عوض دوام زیره یا ثبات جانبی را فدا می‌کنند که برای همه دوندگان مناسب نیست. به همین دلیل، انتخاب وزن کفش باید با توجه به سرعت هدف و شرایط بدنی انجام شود.

در ماراتون، به‌ویژه در شرایط آب‌وهوایی گرم، تعریق پا می‌تواند به تاول، ساییدگی و حتی عفونت‌های سطحی منجر شود. کفش‌هایی با رویه بسیار تنفس‌پذیر، ریسک این مشکلات را کاهش می‌دهند. آزمایش‌های تنفس‌پذیری که در RunRepeat انجام شده‌اند، نشان می‌دهند که برخی مدل‌ها حتی در شرایط گرمای شدید نیز تهویه مناسبی دارند.

با این حال، رویه‌های بیش از حد نازک ممکن است پایداری پا را کاهش دهند یا در برابر پارگی آسیب‌پذیر باشند. بنابراین، تعادل میان تهویه و استحکام رویه اهمیت بالایی دارد، به‌ویژه برای دوندگانی که پاهای پهن‌تر یا مستعد تورم دارند.

یکی از باورهای رایج این است که کفش‌های ماراتونی گران‌قیمت، عمر بسیار طولانی دارند. اما بررسی‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که بسیاری از سوپرشوزها، به‌ویژه مدل‌های دارای صفحه کربنی، برای عمر مفید محدود طراحی شده‌اند. این کفش‌ها اغلب برای مسابقه و چند تمرین کلیدی ساخته می‌شوند، نه برای استفاده روزمره.

از منظر اقتصادی و سلامت، توصیه می‌شود کفش ماراتون را صرفاً برای تمرین‌های طولانی خاص و خود مسابقه نگه دارید و تمرین‌های روزانه را با کفش‌های مقاوم‌تر انجام دهید. این رویکرد هم عمر کفش را افزایش می‌دهد و هم ریسک آسیب ناشی از استفاده مداوم از کفش‌های بسیار سفت را کاهش می‌دهد.

بر اساس داده‌ها و تحلیل‌های ارائه‌شده، بهترین کفش ماراتون کفشی است که ترکیبی متعادل از جذب ضربه بالا، بازگشت انرژی مؤثر، پایداری مناسب و تطابق با ویژگی‌های فردی دونده داشته باشد. فوم‌های پیشرفته و صفحات کربنی می‌توانند مزیت رقابتی ایجاد کنند، اما تنها در صورتی که با سطح آمادگی و تکنیک دویدن هم‌خوان باشند. وزن کم، تنفس‌پذیری مناسب و اختلاف ارتفاع متناسب با الگوی فرود پا، از دیگر عوامل کلیدی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.

اگر هدف شما ثبت رکورد شخصی جدید است و سابقه تمرینی کافی دارید، استفاده از سوپرشوزهای ماراتونی می‌تواند انتخابی منطقی باشد. اما اگر اولویت شما سلامت پاها و عبور ایمن از خط پایان است، انتخاب کفشی با پایداری بیشتر و فشار کمتر بر مفاصل، تصمیمی هوشمندانه‌تر خواهد بود. در نهایت، بهترین راهکار، مشورت با متخصصان دویدن یا فروشگاه‌های تخصصی، امتحان عملی کفش و توجه به بازخورد بدن در تمرین‌های طولانی پیش از مسابقه است؛ چرا که در ماراتون، کوچک‌ترین جزئیات می‌توانند تفاوتی بزرگ رقم بزنند.

دویدن در شرایط بارانی، مسیرهای خیس شهری، برف نیمه‌آب‌شده یا تریل‌های گِلی، اگر با کفش نامناسب انجام شود، نه‌تنها تجربه‌ای ناخوشایند بلکه بالقوه آسیب‌زا خواهد بود. خیس شدن پا، کاهش اصطکاک، افت دمای موضعی و افزایش خطر تاول یا التهاب‌های پوستی، همگی پیامدهای مستقیم نفوذ آب به داخل کفش هستند. به همین دلیل، کفش‌های رانینگ ضد آب در سال‌های اخیر به یکی از شاخه‌های تخصصی بازار کفش‌های ورزشی تبدیل شده‌اند. این مقاله با تکیه بر داده‌ها و تست‌های مستقل منتشرشده در RunRepeat (منتشرشده در ژوئیه 2025) و با رویکردی تحلیلی و راهکارمحور، به معرفی و بررسی بهترین کفش‌های رانینگ ضد آب سال 2025 می‌پردازد و هم‌زمان، چارچوب علمی انتخاب این نوع کفش‌ها را برای دوندگان حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای روشن می‌کند.

کفش رانینگ ضد آب صرفاً یک نسخه «لوکس» از کفش معمولی نیست، بلکه پاسخی مهندسی‌شده به شرایط محیطی خاص است. در شرایط بارانی یا برفی، نفوذ آب به داخل کفش باعث افزایش وزن مؤثر پا، کاهش کنترل عصبی-عضلانی و افت راندمان گام‌برداری می‌شود. مطالعات بیومکانیکی نشان داده‌اند که رطوبت مداوم داخل کفش می‌تواند اصطکاک پوست و جوراب را افزایش دهد و احتمال بروز تاول را به‌طور معناداری بالا ببرد. از سوی دیگر، سرما و رطوبت طولانی‌مدت، جریان خون موضعی را مختل کرده و ریسک آسیب‌های بافت نرم را افزایش می‌دهد. بنابراین، کفش‌های رانینگ ضد آب برای افرادی که به‌طور منظم در آب‌وهوای نامساعد می‌دوند، یک انتخاب عملکردی و پیشگیرانه محسوب می‌شوند، نه صرفاً یک انتخاب سلیقه‌ای.

در اغلب کفش‌های رانینگ ضد آب حرفه‌ای، از غشاهای چندلایه مانند Gore-Tex یا فناوری‌های اختصاصی برندها استفاده می‌شود. این غشاها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که مانع ورود مولکول‌های آب از بیرون شوند، اما در تئوری اجازه خروج بخار آب حاصل از تعریق را بدهند. با این حال، داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که «تنفس‌پذیری» در کفش‌های ضد آب همواره یک مصالحه (Trade-off) است. تست‌های دود (Smoke Test) که در آزمایشگاه‌های مستقل انجام می‌شود، نشان می‌دهد بیشتر کفش‌های GTX امتیاز 1 از 5 را در تنفس‌پذیری کسب می‌کنند و تنها در موارد استثنایی، این عدد به 3 از 5 می‌رسد. بنابراین، درک محدودیت‌های ذاتی این فناوری، بخش مهمی از انتخاب آگاهانه است.

مدل Clifton 9 GTX یکی از معدود کفش‌های ضد آب است که توانسته تعادل قابل قبولی میان محافظت در برابر آب و راحتی روزمره ایجاد کند. وزن حدود 9.6 اونس برای یک کفش GTX عددی پایین محسوب می‌شود و بالشتک‌گذاری سخاوتمندانه با ارتفاع حدود 37 میلی‌متر در پاشنه، آن را برای دویدن‌های جاده‌ای طولانی مناسب کرده است. نکته متمایز این مدل، امتیاز تنفس‌پذیری 3 از 5 در تست‌های آزمایشگاهی است؛ عددی که در میان کفش‌های ضد آب تقریباً نادر محسوب می‌شود. با این حال، قالب نسبتاً باریک پنجه باعث می‌شود این کفش برای افرادی با پاهای پهن، انتخاب ایده‌آلی نباشد.

Pegasus 41 GTX با تمرکز ویژه بر جذب ضربه طراحی شده است. داده‌های تست شوک‌ابزورپشن نشان می‌دهد این مدل در ناحیه پاشنه، عملکردی فراتر از میانگین دارد و برای دوندگانی که سابقه درد زانو یا مچ دارند، می‌تواند گزینه‌ای محافظه‌کارانه باشد. زیره Storm-Tread نایکی با الگوی خاص خود، در سطوح خیس شهری چسبندگی قابل اعتمادی ایجاد می‌کند. در مقابل، وزن بالاتر (حدود 11.1 اونس) و پنجه نسبتاً باریک، از جمله محدودیت‌های این مدل هستند که باید پیش از خرید در نظر گرفته شوند.

در مسیرهای خارج از جاده، کنترل و محافظت اهمیت دوچندان پیدا می‌کند. Agility Peak 5 GTX با استفاده از زیره Vibram Megagrip و عاج‌هایی با عمق حدود 4.4 میلی‌متر، چسبندگی بالایی روی سنگ خیس، گل و مسیرهای ناهموار فراهم می‌کند. وجود صفحه محافظ سنگ (Rock Plate) از کف پا در برابر ضربات تیز محافظت می‌کند و ارتفاع مناسب پاشنه، تعادل خوبی میان ثبات و راحتی ایجاد کرده است. با این حال، قالب باریک و نبود نسخه واید، استفاده از آن را برای همه دوندگان ممکن نمی‌سازد.

eedcross 6 GTX به‌عنوان یک کفش تخصصی تریل، برای مسیرهای بسیار گِلی و تکنیکال طراحی شده است. عاج‌های 5 میلی‌متری با الگوی شورون، در شرایطی که بسیاری از کفش‌ها دچار لغزش می‌شوند، همچنان چسبندگی خود را حفظ می‌کنند. ساختار سفت و پایدار این مدل، کنترل حرکتی بالایی فراهم می‌کند، اما در عوض، تنفس‌پذیری بسیار پایین و وزن نسبتاً زیاد، آن را به گزینه‌ای کاملاً تخصصی تبدیل کرده است؛ نه انتخابی برای استفاده روزمره یا دویدن‌های شهری.

اگر دوام اولویت اصلی شماست، XA Pro 3D v9 GTX یکی از مقاوم‌ترین کفش‌های ضد آب بازار محسوب می‌شود. تست‌های سایش با ابزار Dremel نشان داده‌اند که زیره این مدل کمترین میزان فرسایش را در میان رقبا دارد. شاسی 3D سالومون ثبات حرکتی بالایی ایجاد می‌کند و محافظ پنجه، ایمنی پا را در مسیرهای سنگلاخی تضمین می‌کند. البته وزن بالا و نیاز به دوره کوتاه «جا باز کردن» از جمله نکاتی است که پیش از استفاده باید مدنظر قرار گیرد.

اولین نشانه، وجود عبارت‌هایی مانند GTX یا Waterproof در نام رسمی محصول است، اما این تنها معیار نیست. بررسی بافت رویه در بزرگ‌نمایی بالا نشان می‌دهد که کفش‌های ضد آب واقعی دارای بافت متراکم‌تری هستند. در تست‌های آزمایشگاهی، برش عرضی کفش وجود یک لایه داخلی مجزا را آشکار می‌کند که همان غشای ضد آب است. از منظر علمی، میزان مقاومت در برابر نفوذ آب با شاخصی به نام «ستون آب» (Hydrostatic Head) سنجیده می‌شود که بر حسب میلی‌متر بیان می‌شود. مقادیر بالاتر از 10 هزار میلی‌متر، برای بارش شدید و برف مناسب تلقی می‌شوند؛ عددی که معمولاً در کفش‌های GTX استاندارد رعایت می‌شود.

برخلاف تصور رایج، کفش ضد آب همیشه بهترین انتخاب نیست. اگر بیشتر دویدن‌های شما در هوای گرم یا مرطوب انجام می‌شود، کاهش تنفس‌پذیری می‌تواند باعث تجمع گرما و رطوبت داخلی شود. همچنین، در مسیرهایی که تنها بخش کوتاهی خیس است، کفش‌های غیرضد آب سبک‌تر، پس از عبور از آب سریع‌تر خشک می‌شوند. در شرایط عبور از آب عمیق نیز، حتی کفش GTX هم کارایی خود را از دست می‌دهد و استفاده از گتر یا کفش‌های ساق‌بلند منطقی‌تر است.

انتخاب بهترین کفش رانینگ ضد آب، بیش از هر چیز به نوع مسیر، شدت شرایط آب‌وهوایی و ویژگی‌های پای شما بستگی دارد. مدل‌هایی مانند Clifton 9 GTX یا Pegasus 41 GTX برای دویدن شهری در باران ایده‌آل هستند، در حالی که Speedcross 6 GTX یا Agility Peak 5 GTX برای تریل‌های خشن طراحی شده‌اند. آنچه اهمیت دارد، درک مصالحه میان ضد آب بودن، وزن و تنفس‌پذیری است. در وایو استور، تمرکز بر عرضه نسخه‌های اورجینال این مدل‌ها، امکان انتخاب آگاهانه و مطمئن را برای دوندگانی فراهم می‌کند که به عملکرد، سلامت پا و دوام تجهیزات خود اهمیت می‌دهند.

منبع:  Best Waterproof Running Shoes in 2025 - runrepeat

در سال 2025 بازار کفش‌های رانینگ با انبوه گزینه‌های متنوع روبه‌رو است، اما چند مدل از برندهای بزرگ مثل کفش رانینگ نایکی (Nike)، کفش رانینگ آدیداس (Adidas) و کفش رانینگ هوکا (Hoka) در اغلب بررسی‌های تخصصی به‌عنوان بهترین انتخاب‌ها دیده می‌شوند.

در این مقاله به بررسی دقیق این مدل‌ها می‌پردازیم، نقاط قوت و ضعف هر کدام را تحلیل می‌کنیم، و در پایان با جدول مقایسه مدل‌ها به شما کمک می‌کنیم بهترین انتخاب را برای نیازهای خود داشته باشید

کفش رانینگ مناسب می‌تواند عملکرد شما را به‌طور چشمگیری بهتر کند، از آسیب‌دیدگی جلوگیری کند و تجربه دویدن را لذت‌بخش‌تر سازد. فاکتورهای مهمی که باید هنگام انتخاب کفش در نظر بگیرید:

✔ نوع دویدن (تمرین روزانه، سرعتی، مسابقه)

✔ سطح تجربه و هدف (مبتدی، حرفه‌ای)

✔ نیاز به پشتیبانی از قوس پا یا کنترل پروناتور

✔ وزن کفش و نوع فوم میانی

✔ پاسخ ارتجاعی و بازگشت انرژی

در گزارش‌ها و تست‌ها کفش‌ها نه فقط براساس تکنولوژی برند، بلکه براساس داده‌های آزمایشگاهی و تست‌های میدانی رتبه‌بندی می‌شوند؛ یعنی کفش‌ها در بیش از 30 معیار قابل‌سنجش بررسی می‌شوند تا بتوانید انتخابی دقیق و علمی داشته باشید

بر اساس داده‌های RunRepeat در سال 2025، لیستی از بهترین کفش‌های رانینگ تهیه شده که ما در ادامه به جزئیات مدل‌های منتخب برندهای Nike، Adidas و Hoka می‌پردازیم

موقعیت: یکی از محبوب‌ترین کفش‌های رانینگ روزمره

کاربرد: تمرین‌های روزانه، دویدن کوتاه تا متوسط

ویژگی‌ها:

✔ مزایا:

✔ معایب:

این کفش یکی از پرفروش‌ترین‌های Nike و انتخابی عالی برای دویدن‌های معمولی و تمرین‌های روزانه به حساب می‌آید.

نوع: تمرین‌های روزانه یا طولانی

ویژگی‌ها:

✔ مزایا: راحتی پرمیوم، مناسب برای بازیابی

✔ معایب: وزن نسبتاً بالاتر

✔ نوع: مسابقه / سرعت

✔ ویژگی‌ها: صفحات کربنی و فوم ZoomX مخصوص مسابقه

✔ مزایا: حداکثر انرژی بازگشتی، افزایش سرعت

✔ معایب: مناسب استفاده روزمره نیست

✔ نوع: مسابقه‌ای

✔ ویژگی‌ها: طراحی حرفه‌ای برای رکوردگیری و رقابت

✔ مزایا: بازدهی انرژی عالی برای مسابقات

✔ معایب: برای تمرین‌های طولانی روزمره بهینه نیست

✔ نوع: مسابقه‌ای / طولانی

✔ ویژگی‌ها: انرژی بازگشتی بیشتر، طراحی سبک‌تر

✔ مزایا: سرعت بالاتر در رقابت‌ها

✔ معایب: ممکن است برای پاهای پهن‌تر مناسب نباشد

✔ نوع: سرعتی / روزمره

✔ ویژگی‌ها: وزن سبک و مناسب برای دویدن‌های سریع

✔ مزایا: احساس چابکی

✔ معایب: بازدهی انرژی نسبت به مدل‌های مسابقه‌ای کمتر است

✔ نوع: روزمره / طولانی

✔ ویژگی‌ها: بالشتک زیاد، راحتی عالی برای دویدن‌های طولانی و بازیابی

✔ مزایا: مناسب برای دویدن‌های طولانی و روزمره

✔ معایب: وزن نسبتاً بالاتر در مقایسه با مدل‌های سرعتی

✔ نوع: راحتی و دویدن طولانی

✔ ویژگی‌ها: بالشتک خیلی زیاد، مناسب برای دونده‌هایی که اولویتشان محافظت و راحتی است

✔ مزایا: تجربه دویدن بسیار نرم

✔ معایب: وزن بالاتر

✔ نوع: سرعتی / روزمره

✔ ویژگی‌ها: فوم‌های نوآورانه هوکا برای پاسخ‌دهی بهتر

✔ مزایا: مناسب تمرین‌های سریع و روزمره

✔ معایب: نسبت به مدل‌های حرفه‌ای سرعتی کمتر تخصصی

تحلیل تخصصی داده‌ها

در داده‌های RunRepeat، کفش‌ها براساس فاکتورهای زیر بررسی می‌شوند:

🔹 بالشتک و راحتی

🔹 بازگشت انرژی

🔹 پایداری

🔹 تطبیق با انواع پا

🔹 دوام مواد و ساخت

🔹 انعطاف‌پذیری در هر گام

🔹 کارایی در شرایط مختلف محیطی

این داده‌ها از آزمایشگاه و تست‌های میدانی واقعی به دست آمده‌اند تا نتیجه‌ای دقیق و قابل‌اعتماد ارائه شود

برای انتخاب بهترین کفش، باید به موارد زیر توجه کنید:

جمع‌بندی

در سال 2025، بازار رانینگ به انتخاب‌های تخصصی متنوعی تقسیم می‌شود، اما بر اساس داده‌های RunRepeat:

Nike Pegasus 41 Adidas adizero Evo Sl برای دویدن‌های روزمره و تمرینی عالی است

Adidas Adizero Adios Pro Evo 2 و Adios Pro 4 برای مسابقات و رکوردگیری طراحی شده‌اند

Hoka Clifton 10 و Bondi 9 بهترین گزینه‌ها برای دویدن‌های طولانی و راحتی بالا هستند

انتخاب نهایی شما باید بر اساس هدف دویدن، نوع پا و سبک تمرینی صورت گیرد تا بهترین عملکرد را در مسیرهای مختلف داشته باشید.

فروشگاه کفش اورجینال وایو با هدف تامین کفش های اورجینال و همچنین مشاوره تخصصی در مسیر دویدن و ورزش در کنار شماست تا بهترین عملکرد خود را در طول مسیر حرفه ای خود داشته باشید

خرید کفش اورجینال فقط انتخاب یک پوشاک ورزشی نیست؛ یک تصمیم مهم برای سلامت پا، کیفیت زندگی و راحتی روزانه است. کفش‌های اصل با طراحی مهندسی‌شده، بالشتک‌گذاری استاندارد و تهویه اصولی ساخته می‌شوند تا در پیاده‌روی، استفاده روزمره یا تمرین‌های ورزشی، کمترین فشار به مفاصل وارد شود.

در وایو استور می‌توانید بین صدها مدل کفش اورجینال از برندهای معتبر دنیا انتخاب کنید و با امکان خرید اقساطی از طریق حساب دیجی‌کالا، بدون فشار مالی همان کفشی را بخرید که واقعاً نیاز دارید.

اگر به دنبال کتونی سبک، تنفسی و پرقدرت برای دویدن یا استفاده فعال هستید، این گروه مناسب شماست.

⭐ مدل‌های مهم موجود در وایو:

برای استفاده روزمره و پیاده‌روی طولانی، مهم‌ترین ویژگی کفش راحتی، ساپورت قوس پا و جذب ضربه است.

در این دسته، اسکچرز و اکو بیشترین فروش و محبوبیت را دارند.

⭐ مدل‌های مهم موجود در وایو:

اگر به کمپینگ یا مسیرهای ناهموار علاقه دارید، کفش‌های طبیعت‌گردی نیازمند زیره مقاوم، ثبات، محافظت پاشنه و ضدآب بودن هستند.

⭐ مدل‌های مهم:

در وایو استور می‌توانید خرید کفش اورجینال را به‌صورت اقساطی و بدون نیاز به پرداخت یک‌جای هزینه انجام دهید.

کافی است هنگام ثبت سفارش، گزینه «خرید با حساب دیجی‌کالا / DigiPay» را انتخاب کنید تا سریع‌تر از همیشه و بدون پیچیدگی، سفارش خود را قسطی تکمیل کنید.

این یعنی تجربه‌ای کاملاً یکپارچه:

پرداخت اقساطی + تحویل مطمئن و سریع

در کنار اصالت صددرصدی کالاهای وایو.

کفش فیک فقط ظاهراً شبیه اورجینال است؛ اما در ساختار داخلی زیره، فوم، رویه، تهویه و تعادل اصلاً قابل مقایسه نیست.

کفش‌های اصل از فناوری‌های پیشرفته ساخته می‌شوند، مانند:

این تکنولوژی‌ها:

در وایو تمام کفش‌ها:

این یعنی خرید بدون ریسک و با خیال کاملاً راحت.

برای انتخاب مناسب، کافی است بدانید به چه نوع استفاده نیاز دارید:

(Skechers ArchFit – Ecco STREET Lite – Skechers GlideStep)

(Nike Structure 25 – NB FuelCell – Adidas Galaxy 7)

(Ecco Solice GTX – Hoka Challenger – Reebok Ridgerider)

👉 می‌تونی در این بخش 3 بنر بگذاری و مستقیم کاربر را به دسته‌بندی ببری.

کفش اورجینال شاید قیمت بیشتری داشته باشد، اما:

باعث می‌شود در بلندمدت به‌صرفه‌ترین انتخاب باشد.

و با امکان پرداخت اقساطی، بدون فشار مالی می‌توانید بهترین مدل را انتخاب کنید.

دویدن در دل طبیعت، میان مسیرهای سنگی، گل‌آلود یا پرشیب، تجربه‌ای متفاوت و لذت‌بخش است؛ اما همین تنوع زمین، انتخاب بهترین کفش رانینگ را به چالشی واقعی تبدیل می‌کند. کفش تریل رانینگ باید هم‌زمان تعادل، چسبندگی، مقاومت در برابر سایش و محافظت از پا را فراهم کند، بدون آنکه احساس سنگینی یا خستگی ایجاد کند. بازار امروز پر از مدل‌هایی است که هر کدام وعده عملکرد برتر می‌دهند، اما تفاوت واقعی میان آن‌ها در ویژگی‌های فنی نهفته است. در این مقاله، بهترین کفش‌های تریل رانینگ سال 2025 را بر اساس داده‌های آزمایشگاهی مستقل و آزمون‌های میدانی معرفی می‌کنیم (بر اساس بررسی انجام شده در سایت runrepeat) و توضیح می‌دهیم که هر ویژگی دقیقاً چگونه بر تجربه دویدن شما اثر می‌گذارد.

تحلیل کفش‌های تریل رانینگ در آزمایشگاه‌های مستقل معمولاً شامل بیش از 20 پارامتر فنی است. در این آزمایش‌ها، هر کفش پس از خرید مستقیم (بدون حمایت برندها) مورد بررسی قرار می‌گیرد تا نتایج بی‌طرفانه باشند.

کفش‌ها در مسیرهای متنوع – از خاکی خشک تا زمین‌های سنگی و گل‌آلود – آزمایش می‌شوند و سپس در محیط کنترل‌شده، ویژگی‌هایی مانند سختی فوم میان‌کفی، چسبندگی زیره، بازگشت انرژی، دوام و حتی تهویه‌پذیری اندازه‌گیری می‌شوند.

به‌عنوان مثال، در آزمون تهویه از دستگاه دودساز برای ارزیابی عبور پذیری هوا از رویه استفاده می‌شود، یا با ابزار چرخان (Dremel) مقاومت زیره و قسمت پاشنه در برابر سایش سنجیده می‌شود. نتیجه، مجموعه‌ای از داده‌های کمی است که به درک واقعی از عملکرد هر مدل کمک می‌کند.

اگر بخواهیم تنها یک مدل را به‌عنوان انتخاب جامع سال 2025 معرفی کنیم، Nike Zegama 2 شایسته این عنوان است. این کفش با میان‌کفی ZoomX، نرمی مثال‌زدنی و بازگشت انرژی بالا را فراهم می‌کند. زیره‌ی آن از Vibram Megagrip ساخته شده که یکی از ترکیبات پرچسبندگی بازار است. افت پاشنه تا پنجه (drop) در این مدل فقط 4 میلی‌متر است که باعث پایداری بیشتر روی زمین‌های ناهموار می‌شود.

در آزمایش‌ها مشخص شد که هرچند وزن کفش کمی بالا (10.7 اونس) است، اما توزیع فشار درون کفی به‌گونه‌ای طراحی شده که خستگی عضلانی به حداقل برسد. در واقع، Zegama 2 با ترکیب دوام، راحتی و عملکرد یکنواخت در مسیرهای طولانی، انتخابی قابل اعتماد برای دوندگان نیمه‌حرفه‌ای و حرفه‌ای محسوب می‌شود.

خرید کفش نایکی Zegama Trail 2 از وایو استور

Salomon Speedcross 6 از آن دسته کفش‌هایی است که نامش با مسیرهای سخت و شرایط غیرقابل پیش‌بینی گره خورده است. عاج‌های 5.8 میلی‌متری این کفش، چسبندگی و نفوذ بالا را در گل و سنگ فراهم می‌کنند.

در آزمایش‌ها مشخص شد که سفتی میان‌کفی به حفظ ثبات در زمین‌های شیب‌دار کمک می‌کند، هرچند تهویه‌ی رویه ضعیف‌تر از میانگین است. طراحی باریک آن ممکن است برای پاهای پهن محدودکننده باشد، اما برای دوندگانی که به چابکی، واکنش سریع و کنترل دقیق نیاز دارند، Speedcross 6 بی‌رقیب است.

این مدل یادآور فلسفه‌ی طراحی سالومون است: اولویت با دقت و عملکرد فنی، نه صرفاً راحتی عمومی.

خرید کفش Speedcross 6 از وایو استور

برای مسیرهای طولانی و دوندگانی که بیش از سرعت، به حفاظت از مفاصل اهمیت می‌دهند، New Balance Fresh Foam X More Trail v3 انتخابی ایده‌آل است. فوم حجیم Fresh Foam X در این مدل، بالاترین میزان جذب ضربه را در میان کفش‌های آزمایش‌شده ثبت کرده است.

بر اساس نتایج آزمایش، فشار وارده در پاشنه تا 158 SA کاهش یافته که عددی چشمگیر محسوب می‌شود. در مقابل، وزن آن با 10.6 اونس کمی بیشتر از میانگین است. عاج‌های 5 میلی‌متری کفش نیز به حفظ چسبندگی در مسیرهای سنگی کمک می‌کنند.

در دویدن‌های طولانی‌مدت، این میزان جذب ضربه نه‌تنها راحتی را افزایش می‌دهد، بلکه از تحلیل تدریجی عضلات ساق و فشار مکرر بر زانو جلوگیری می‌کند.

بسیاری از دوندگان مسیرهایی را انتخاب می‌کنند که ترکیبی از جاده و تریل است. Nike Pegasus Trail 5 دقیقاً برای چنین شرایطی ساخته شده است.

میان‌کفی نرم آن تجربه‌ای نزدیک به کفش‌های جاده‌ای دارد، در حالی که زیره‌ی All-Terrain Compound دوام کافی برای مسیرهای خاکی را تضمین می‌کند. هرچند تهویه‌ی آن محدود است، اما انتقال نرم نیرو و انعطاف‌پذیری بالا باعث می‌شود برای تمرین‌های روزمره یا مسیرهای ترکیبی، گزینه‌ای ایده‌آل باشد.

برای آشنایی بیشتر با تأثیر ارتفاع کفش و میزان دراپ در چنین مدل‌هایی – که بر نحوه‌ی فرود پا و توزیع فشار مؤثر است – پیشنهاد می‌شود مقاله‌ی وایو استور با عنوان «ارتفاع ایده‌آل کفش رانینگ و تأثیر آن بر دویدن» مطالعه شود؛ در آن مطلب، رابطه‌ی میان Stack Height و Drop به‌صورت علمی توضیح داده شده است.

خرید کفش نایکی Pegasus Trail 5 از وایو استور

اگر اولویت شما سرعت و واکنش سریع است، Saucony Endorphin Edge یکی از جذاب‌ترین گزینه‌هاست. این مدل از فوم سبک PWRRUN PB و صفحه‌ی فیبرکربن بهره می‌برد که نیروی وارده در هر گام را با بازدهی بالا به جلو منتقل می‌کند.

در تست‌های مقایسه‌ای، Endorphin Edge یکی از بهترین نمرات را در شاخص بازگشت انرژی ثبت کرده و در عین حال با وزن فقط 9.5 اونس بسیار سبک است. تنها نکته‌ی منفی، فیت نسبتاً شل در پاشنه است که ممکن است برای برخی دوندگان نیاز به بندکشی دقیق‌تر داشته باشد.

این کفش به‌ویژه برای مسیرهای نیمه‌خشک یا مسابقاتی که سرعت اولویت دارد، انتخابی کم‌نظیر است.

نسخه‌ی تریل از فناوری‌های مسابقه‌ای نایکی در قالب Nike Ultrafly متجلی شده است. میان‌کفی ZoomX و صفحه‌ی کربنی داخلی، این کفش را به یکی از پاسخ‌گوترین گزینه‌ها برای دوندگان رقابتی تبدیل می‌کند.

پایه‌ی پهن‌تر Ultrafly پایداری حرکتی بالایی ایجاد می‌کند، اما عاج‌های نسبتاً کم‌عمق آن باعث می‌شود عملکردش در گل و لجن متوسط باشد. در مسیرهای خشک و سریع، این کفش با انتقال قدرت مؤثر از زمین، بازده فوق‌العاده‌ای دارد. برای کسانی که در مسابقات کوهستانی شرکت می‌کنند و به دنبال ترکیب تکنولوژی سبک و پایداری بالا هستند، Ultrafly یکی از پیشرفته‌ترین گزینه‌هاست.

اگر به دنبال کفشی اقتصادی، بادوام و درعین‌حال کارآمد هستید، ASICS Gel Venture 10 پاسخ نیاز شماست. با محدوده‌ی قیمتی 41 تا 95 یورو، این کفش در تست‌های دوام و پشتیبانی امتیاز بالایی کسب کرده است.

عاج‌های 3.7 میلی‌متری چسبندگی متوسطی برای زمین‌های خشک فراهم می‌کنند. در حالی که از نظر نرمی با مدل‌های حرفه‌ای قابل‌مقایسه نیست، استفاده از فناوری GEL در پاشنه جذب ضربه‌ی موثری را فراهم کرده است. برای دوندگان تازه‌کار یا تمرین‌های سبک در طبیعت، Venture 10 یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین انتخاب‌هاست.

خرید کفش ASICS Gel Venture 10 از وایو استور

الگوی عاج زیره تعیین‌کننده‌ی میزان چسبندگی کفش است.

در مسیرهای ناهموار، پایداری اهمیت زیادی دارد. کفش‌های دارای پایه‌ی پهن‌تر، سفتی پیچشی بالا و پاشنه‌ی محکم، خطر پیچ‌خوردگی را کاهش می‌دهند. برخلاف کفش‌های جاده‌ای، در تریل رانینگ ثبات از طریق ساختار فیزیکی کفش حاصل می‌شود نه سیستم‌های اصلاح پروناتسیون.

مواد میان‌کفی پیشرفته مانند ZoomX یا PWRRUN PB نسبت ایده‌آلی از وزن، نرمی و بازده انرژی ایجاد می‌کنند. بازگشت انرژی بالا به معنی فشار کمتر بر عضلات و کارایی بیشتر در دویدن‌های طولانی است.

طراحی صحیح پنجه برای جلوگیری از تاول، ساییدگی و آسیب‌های ناخن ضروری است. در آزمایشگاه‌ها با تزریق ژل در داخل کفش، حجم واقعی فضای پنجه اندازه‌گیری می‌شود تا تناسب دقیق با شکل پا ارزیابی گردد.

کفش‌های تابستانی معمولاً دارای رویه‌ی مشبک با نمره‌ی بالای تهویه هستند، در حالی که مدل‌های زمستانی ممکن است از لایه‌های مقاوم در برابر آب (مانند Gore-Tex) استفاده کنند. در آزمایش‌های تخصصی، میزان عبور هوا از رویه در مقیاسی از 1 تا 5 امتیازدهی می‌شود.

انتخاب کفش تریل رانینگ باید متناسب با نوع مسیر، تجربه‌ی فردی و شرایط بدنی انجام شود.

در نهایت، هیچ کفشی برای همه‌ی دوندگان بهترین نیست. انتخاب ایده‌آل، نتیجه‌ی درک صحیح از ویژگی‌های فنی و هماهنگی آن‌ها با نیاز فردی است.

اگر به دنبال تعادلی کامل بین نرمی، چسبندگی و دوام هستید، Nike Zegama 2 انتخابی جامع است؛ اگر سرعت و واکنش سریع مدنظر است، Saucony Endorphin Edge پیشنهاد می‌شود؛ و برای مسیرهای فنی و سخت، Salomon Speedcross 6 همچنان استانداردی طلایی است.

درک مفاهیمی چون ارتفاع کفش، دراپ و نوع فوم میان‌کفی نقشی اساسی در تصمیم‌گیری آگاهانه دارد — موضوعی که در مقاله‌ی آموزشی وایو استور با عنوان «ارتفاع ایده‌آل کفش رانینگ و تأثیر آن بر دویدن» به تفصیل بررسی شده است.

ترکیب این دانش با تجربه‌ی میدانی، شما را به انتخابی مطمئن می‌رساند: کفشی که نه‌فقط سرعت و استقامت، بلکه لذت دویدن در طبیعت را نیز برایتان به ارمغان بیاورد.

انتخاب کفش رانینگ مناسب، یکی از کلیدی‌ترین عواملی است که کیفیت تجربه دویدن را تعیین می‌کند. تفاوتی ندارد که تازه‌کار باشید یا دونده حرفه‌ای؛ کفشی که به‌درستی انتخاب شده باشد می‌تواند از بروز آسیب‌های شایع جلوگیری کند، عملکرد ورزشی را ارتقا دهد و دویدن را به فعالیتی لذت‌بخش‌تر تبدیل کند. بسیاری از معیارهای انتخاب کفش برای تردمیل مشابه بهترین کفش برای دویدن در فضای باز است، اما برخی ویژگی‌ها مانند تنفس‌پذیری، وزن سبک و میزان جذب ضربه در محیط بسته اهمیت دوچندان پیدا می‌کنند. در این مقاله، با تکیه بر داده‌های مستقل منتشرشده در پایگاه تخصصی RunRepeat، بهترین کفش‌های سال 2025 برای دویدن روی تردمیل معرفی می‌شوند.

اطلاعات این مقاله بر اساس نتایج آزمایش‌های مستقل RunRepeat گردآوری شده است؛ جایی که کفش‌ها به‌طور واقعی خریداری شده و تحت بررسی‌های دقیق قرار می‌گیرند. این ارزیابی شامل دو بخش اصلی است: نخست، آزمایش‌های آزمایشگاهی که طی آن بیش از 30 شاخص کلیدی مانند نرمی زیره، انعطاف‌پذیری، وزن، پایداری و میزان تنفس‌پذیری کفش با ابزارهای دقیق اندازه‌گیری می‌شوند. دوم، آزمایش‌های میدانی که شامل ساعت‌ها دویدن واقعی روی تردمیل است تا نتایج آزمایشگاهی در شرایط عملی تأیید یا اصلاح شوند. چنین رویکردی اطمینان می‌دهد که داده‌ها نه بر پایه تبلیغات برندها، بلکه بر اساس شواهد عینی و قابل اعتماد ارائه شده‌اند.

دویدن روی تردمیل به دلیل سطح یکنواخت و نسبتاً نرم آن، فشار متفاوتی بر بدن وارد می‌کند. ازاین‌رو انتخاب کفش باید بر پایه ویژگی‌هایی انجام شود که بیشترین اثر را در این محیط دارند. تنفس‌پذیری برای جلوگیری از گرمازدگی پا حیاتی است، زیرا جریان هوای محیط بسته کمتر از فضای باز است. جذب ضربه و پایداری برای محافظت از زانو و مچ اهمیت زیادی دارند، به‌ویژه در تمرینات طولانی. وزن کفش نقش مهمی در جلوگیری از خستگی زودرس دارد و بازگشت انرژی به دوندگان کمک می‌کند تا تمرینات سرعتی یا اینتروال را با انرژی بیشتری اجرا کنند.

«نایکی پگاسوس 41» در ارزیابی‌های سال 2025 به‌عنوان گزینه‌ای متعادل و همه‌کاره شناخته شد. این کفش با بهره‌گیری از زیره ReactX و واحدهای Air Zoom، نرمی 26 درصد بالاتر از میانگین بازار دارد. انعطاف‌پذیری آن نیز حدود 37 درصد بالاتر از حد معمول گزارش شده است. در کنار امتیاز تنفس‌پذیری 4 از 5، این ویژگی‌ها باعث می‌شوند پگاسوس برای طیف وسیعی از دوندگان مناسب باشد. مزایای اصلی آن راحتی بالا و دوام مناسب است، هرچند در سرعت‌های بالا یا در شرایط سرد ممکن است عملکرد آن کاهش یابد.

خرید کفش نایکی پگاسوس 41 از وایو استور

برای تمرینات سرعتی روی تردمیل، «آدیداس آدیزرو EVO SL» عملکردی مثال‌زدنی دارد. این کفش با استفاده از زیره Light Strike Pro بازگشت انرژی بالایی (بیش از 70 درصد) فراهم می‌کند و وزن سبک 223 گرمی آن، خستگی را به حداقل می‌رساند. امتیاز تنفس‌پذیری کامل (5 از 5) و انعطاف‌پذیری بالا، این مدل را به انتخابی عالی برای دوهای سرعتی و طولانی تبدیل کرده است. تنها ضعف آن دوام پایین‌تر بخش جلویی کفش و کیفیت نه‌چندان بالای بندهاست.

خرید کفش Adidas Adizero EVO SL از وایو استور

«آسیکس ژل کایانو 32» بار دیگر در رده کفش‌های پایدار در صدر قرار گرفت. طراحی زیره عریض همراه با سیستم هدایت 4D باعث شده تا این کفش انتخابی عالی برای دوندگانی باشد که دچار پروناسیون هستند یا به ثبات بیشتری نیاز دارند. داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که جذب ضربه در پاشنه 133 SA و در جلوی پا 116 SA بوده است. پایداری و دوام بالا مزایای اصلی این مدل هستند، اما وزن سنگین‌تر (295 گرم) و بازگشت انرژی پایین‌تر، ممکن است برای دوندگان سرعتی مناسب نباشد.

خرید کفش Asics Gel kayano

برای دوندگانی که مفاصل حساس دارند یا تمرکز اصلی‌شان روی دوهای طولانی است، Mizuno Neo Zen انتخابی اطمینان‌بخش است. این کفش با ارتفاع 41 میلی‌متر در پاشنه و 34 میلی‌متر در پنجه، بالاترین سطح جذب ضربه را ارائه می‌دهد. داده‌های RunRepeat نشان می‌دهد که میزان جذب ضربه در پاشنه به 158 SA و در جلوی پا به 129 SA رسیده که بسیار بالاتر از میانگین بازار است. وزن سبک (234 گرم) و امتیاز تنفس‌پذیری 4 از 5 آن را به انتخابی ایده‌آل برای تمرینات طولانی و کاهش فشار روی زانو تبدیل کرده است. تنها نکته منفی این مدل، پایداری کمتر آن برای دوندگان با نیاز به حمایت بیشتر است.

اگر به دنبال کفشی هستید که حس انفجار انرژی را در هر قدم به شما منتقل کند، «ساکونی اندورفین الیت 2» بهترین انتخاب است. نتایج آزمایش‌ها نشان داده که بازگشت انرژی در این مدل بیش از 80 درصد در هر دو بخش پاشنه و پنجه است. چنین عملکردی در کنار جذب ضربه بالا و امتیاز تنفس‌پذیری کامل، آن را به گزینه‌ای محبوب برای دوندگان سرعتی و ماراتن‌دوها تبدیل کرده است. تنها محدودیت آن قیمت بالاست که ممکن است مانعی برای برخی افراد باشد، و البته پایداری کمتر نسبت به مدل‌های مشابه.

«ساکونی کینوارا 15» با افت پاشنه به پنجه تنها 4.4 میلی‌متر و وزن بسیار سبک (194 گرم)، تجربه‌ای نزدیک به دویدن طبیعی ارائه می‌دهد. این مدل به‌ویژه برای کسانی مناسب است که به دنبال حس آزاد و طبیعی پا در تماس با سطح هستند. تنفس‌پذیری کامل آن نیز راحتی در تمرینات داخل سالن را تضمین می‌کند. بااین‌حال، دوام کمتر کفش باعث می‌شود برای دوهای طولانی مناسب نباشد. برای درک بهتر مفهوم افت (Drop) و نقش آن در انتخاب کفش، پیشنهاد می‌کنیم مقاله ارتفاع ایده‌آل کفش رانینگ را مطالعه کنید.

بررسی داده‌ها نشان می‌دهد کفش‌هایی با امتیاز بالای تنفس‌پذیری (4 یا 5 از 5) بهترین گزینه برای استفاده در سالن هستند. برای تمرینات طولانی، مدل‌هایی با جذب ضربه بالا مانند Mizuno Neo Zen توصیه می‌شوند. اگر به پایداری نیاز دارید، ASICS Gel Kayano 32 انتخاب مناسبی است. برای دوندگان سرعتی، کفش‌های با بازگشت انرژی بالا مانند Saucony Endorphin Elite 2 یا Adidas Adizero EVO SL بیشترین بهره‌وری را دارند. همچنین توجه داشته باشید که برای دویدن روی تردمیل نیازی به زیره‌های خشن و لژهای عمیق نیست؛ زیره ساده با لاستیک مقاوم کفایت می‌کند.

انتخاب بهترین کفش برای دویدن روی تردمیل ارتباط مستقیمی با اهداف و نیازهای شخصی شما دارد.

داشتن بیش از یک جفت کفش با ویژگی‌های مختلف می‌تواند به کاهش فشار موضعی و جلوگیری از آسیب کمک کند.